Titel:

 De dag dat ik spinnen leerde temmen

 Reeks:

 Auteur:

 Jutta Richter

 Aantal blz.

 69

 Illustrator:

 (omslag) Dieter Weismuller

 ISBN:

 90-209-4984-5

 Uitgever:

 Lannoo

 uitgavejaar

 2002

 Vertaler uit…:

 Duits: Litera bvba

 Leeftijd:

 + 9

 Thema’s:

 vrienden, erbij horen, gezin, anders zijn

 Prijs: €

 11,95

Enkele kinderen spelen regelmatig op straat. Als er een nieuwe jongen opduikt, Rainer, wordt die met een scheef oog bekeken. Niet alleen door de kinderen maar ook door de volwassenen. Zij hebben hun oordeel over Rainer en zijn ouders al geveld. Als Rainer tijdens een banale ruzie een kind een stomp geeft waardoor dit met zijn hoofd tegen de grond slaat en naar het ziekenhuis moet, is de vriendschap helemaal zoek. Rainer is zijn vrienden kwijt.

Beklemmend, zwaar-op-de-hand verhaal over de kindertijd. Het hoofdpersonage vertelt het verhaal vanuit haar standpunt, dat van een kind, in de ik-vorm. Zij verstaat niet wat de volwassenen doen of zeggen en vindt dit erg beangstigend. Iemand die zich nog erg onzeker voelt met wat er in haar omgeving gebeurt.
Nergens wordt de naam van dat kind genoemd. De personages en de omgeving worden eerder vaag geschetst. Het is een onbepaalde tijd (vermoedelijk rond de jaren vijftig van de vorige eeuw): kinderen dienden nog onvoorwaardelijk te luisteren, kregen huisarrest, speelden spelletjes op straat, de vicaris vertelt een stichtend bijbelverhaal… De beschreven omgeving is somber: flatgebouwen (maar vermoedelijk geen hoge) naast een spoorbaan, een leegstaande vervallen woning, de melkman die langskomt, roddelende volwassenen waar het kind niet veel van verstaat. Je komt eigenlijk weinig te weten over de kinderen of de volwassenen; ze zijn weinig herkenbaar voor kinderen van nu.
Het verhaal draait eigenlijk om dat kind en haar relatie met Rainer. Zij wordt de vriend van de vreemde Rainer omdat hij haar wel begrijpt en haar helpt in moeilijke momenten. De anderen moeten hem niet zo. Door het incident op straat moet zij kiezen tussen hem en haar andere vrienden en zij laat Rainer in de steek. Iets wat het slot een onbevredigend gevoel geeft; het verhaal is niet af.
Gaat het verhaal over jonge kinderen, de taal vraagt al heel wat leeservaring. Woorden als pittoresk, aureool, kwezel, vicaris, fenomenaal, cyclaam, contactdoos, bastaard, kazuifel of stola vragen al heel wat begripsvermogen.
Het boek werd bekroond met de Deutscher Jugendliteraturpreis.

Pol Van Damme