Pluizuit leest en bespreekt kinder-en jeugdboeken.

Titel:

 De dag dat mama even tijd had voor een
 kopje koffie

 Reeks :

 

 Auteur:

 Paul Verrept

 Aantal blz.

 48

 Illustrator:

 Paul Verrept

 ISBN :

 90-5933-026-9

 Uitgever :

 Afijn

 uitgavejaar

 2003

 Vertaler uit…:

 

 Leeftijd :

 + 5

 Thema’s:

 drukte, rust, ontspanning, volwassenen

 Prijs: €

 13,95

 
“Druk druk, druk!…”
Een eigentijdse, herkenbare uitspraak waar dit boekje op geënt is.
Want wat gebeurt er als je uit die drukte stapt ? Heel onverwachte zaken… Wensdromen ?
Door de ogen van een kind volgen we zijn mama, die het altijd druk heeft. Maar als op een dag al haar werk af is, gunt ze zichzelf een kopje koffie. Tevredenheid en gezelligheid overvallen haar.
Maar wat later overvalt haar iets heel bizar: uit het kopje koffie verschijnt een mannetje, Arthur. Hij is een keurig mannetje, een beetje klein maar best aardig.
Ze raken aan de praat en de sfeer wordt gezelliger en gezelliger en wordt zelfs heel erg gezellig… 
Als mama nog inkopen moet gaan doen, gaat Arthur met haar mee.
Het kind blijft verweesd achter, vindt dat het wachten erg lang duurt en speelt in de tuin met wat wormen.
Dan komt papa thuis van zijn werk. Hij heeft zo zijn bedenkingen bij het uitje van mama. Maar mama zucht: “Het was een mooie dag, een wondermooie dag.”

Dit originele, herkenbare verhaal is een ode aan het loslaten van geijkte patronen en het toelaten van het onverwachte.
Het is rustig opgebouwd met verrassende wendingen en de nodige prettige ‘knipoogjes’ die wisselend interpreteerbaar zijn door kinderen of volwassenen. Deze verschillende niveaus of lagen geven het een zekere rijkdom mee.
Het is subtiel uitgewerkt in een sobere maar opvallende stijl waarbij zowel tekst als illustraties telkens perfect de juiste sfeer weergeven. Realiteit en dromen lopen door elkaar. Dit door typografie, compositie en kleurkeuze.
Zoals de warme blos op mama’s wangen als het “heel erg gezellig” is. Als zij in de war is, ziet de lay-out van die pagina er mogelijk nog warriger uit. Als zij het druk heeft, zie je haar jongleren met allerlei huishoudapparaten. Als zij rust, zit zij tevreden op de tekst die de zetel vormt. Enz… Enz…
De figuren zijn telkens getekend met een minimum aan lijnen, maar met een maximum aan expressievermogen.
Een gegeerd boekje waarin niets is zoals het lijkt en toch alles is zoals het is.


Eric Vanthillo


Ons mailadres:pluizuit@hotmail.com
Recensie gemaakt of aangepast op:07 maart, 2005