Pluizuit leest en bespreekt kinder-en jeugdboeken.
|
Titel: |
Het
uur nul |
Reeks: |
|
|
Auteur: |
Aantal blz. |
188 |
|
|
Illustrator: |
(omslag) Marijke Meersman |
ISBN: |
90-6565-757-6 |
|
Uitgever: |
uitgavejaar |
2003 (vijfde druk) |
|
|
Vertaler uit…: |
|
Leeftijd: |
+ 14 |
|
Thema’s:
|
HIV, aids, relaties |
Prijs: € |
14,75 |
|
Ben is een 16-jarige
jongen als vele anderen: hij gaat naar school, hangt wat rond met zijn
vrienden, rookt af en toe een jointje, drinkt af en toe een biertje, gaat
naar fuiven en wordt verliefd op de veertienjarige Diana. Voor haar laat hij
zijn vrienden steeds vaker links liggen. Maar de laatste tijd is Ben
dikwijls ziek. Hij heeft bijna een longontsteking gehad, heeft vaak diarree
en bloedneuzen, vermagert zienderogen en voelt zich snel moe. De dokter wil
dat Ben een HIV-test doet. En dan valt het verdict: Ben is seropositief.
Zijn wereld stort in. Hij durft het aan niemand vertellen. Uit angst zijn
liefje te besmetten maakt hij het uit. Uiteindelijk vertelt hij het aan zijn
ouders. Hij krijgt steun van zijn moeder maar zijn vader laat hem stikken.
Hij is er van overtuigd dat aids een homoziekte is en dat zijn zoon een homo
is en daar heeft zijn vader het moeilijk mee. Ben verzwakt, takelt verder af
en belandt in het ziekenhuis. Geheel onverwacht komt Diana hem bezoeken. Aan
haar durft hij uiteindelijk vertellen hoe hij besmet is geraakt. Wanneer
Diana de ziekenhuiskamer verlaat, berooft Ben zichzelf van het leven. Het boek verscheen voor
het eerst in 1996 en is ondertussen al aan zijn vijfde druk toe. Het is een
zeer hedendaags, realistisch en herkenbaar verhaal dat elke jongere zou
moeten lezen. Het is tevens een informatief boek over aids dat jongeren
waarschuwt en hen duidelijk maakt dat iedereen er slachtoffer van kan
worden. De personages zijn duidelijk getypeerd en heel herkenbaar. Het
hoofdpersonage Ben experimenteert met drugs en sex, vindt het belangrijk
erbij te horen en wil indruk maken op zijn vrienden. Filip, Ben’s beste
vriend, gaat een stapje verder in het experimenteren met drugs, wordt een
heroïnejunkie en sterft na een ‘golden shot’. Diana twijfelt lang of ze
er al aan toe is om met Ben naar bed te gaan en staat er op dat dit
‘veilig’ gebeurt. Het boek beslaat een tijdspanne van drie jaar en wordt
chronologisch verteld, de hoofdstukken kregen, als een dagboek, allemaal een
datum. Dirk Bracke slaagt er met dit boek opnieuw in een moeilijk thema in
een vlot leesbaar verhaal te gieten. Hij leeft zich volledig in de jongeren
in, schuwt geen ruw taalgebruik en windt er geen doekjes om. Het boek
eindigt met een nawoord van Bart Peeters die sociaal verpleegkundige is en
coördinator van de v.z.w. POENKI (Positief en kind).
|
![]()
Ons mailadres:pluizuit@hotmail.com
Recensie gemaakt of aangepast op:26 oktober, 2006