Pluizuit leest en bespreekt kinder-en jeugdboeken.

 Titel:

 Right To Play

 Reeks:

 

 Auteur:

 Jesse Goossens

 Aantal blz.

 143

 Illustrator:

 

 ISBN:

 90-5637-749-3

 Uitgever:

 Lemniscaat

 uitgavejaar

 2005

 Vertaler uit…:

 

 Leeftijd:

 + 9

 Thema’s:

 sport, spel

 Prijs: €

 17,50

 

 

Right to Play is een humanitaire organisatie die er naar streeft alle kinderen in de wereld te laten sporten en spelen. Ze geloven er steevast in dat sport en spel de basis is voor een gezonde ontwikkeling van het kind. Hun filosofie is “Look After Yourself, Look After One Another”; zorg voor jezelf en zorg voor elkaar. Het symbool is een rode bal waarop het motto staat geschreven. De organisatie is actief in 18 verschillende ontwikkelingslanden waar ze voornamelijk werken in vluchtelingenkampen, met voormalige kindsoldaten en HIV/AIDS wezen. De organisatie wordt door verschillende topatleten ondersteund, zoals stichter en algemeen directeur van de organisatie, de Noorse schaatskampioen Johann Olav Koss.

De schrijfster Jesse Goossens ging op uitnodiging van de organisatie op reis en bezocht verschillende projecten. Ze brengt er in dit boek verslag over uit. In haar voorwoord vertelt ze de bedoeling van dit boek. In het eerste hoofdstuk lees je waarom Johann Olav Koss “Right To Play” oprichtte: om kinderen in vluchtelingenkampen opnieuw een gevoel van eigenwaarde te geven, hen opnieuw plezier in het leven te doen krijgen door hen te leren spelen. Ze startten sport- en spelprogramma’s op met vaak een educatief karakter, gekoppeld aan voorlichtingscampagnes en gezondheidscampagnes, zoals een inenting tegen mazelen in Mali of een voorlichtingsprogramma rond HIV en AIDS in Rwanda. De schrijfster bezocht ook projecten in Israël/Palestina en het hoofdgebouw van de Verenigde Naties in New York. Ze belicht ook enkele projecten in o.a. Brazilië en Sierra Leone. In verschillende lettertypes en kleuren wordt duidelijk gemaakt wie er aan het woord is. Zo zijn er stukjes als een verhaal geschreven, met lokale kinderen of medewerkers als hoofdpersonages. De andere stukjes zijn observaties van de schrijfster. Daarin vertelt ze wat ze ziet en meemaakt wanneer ze bv. toekomt op de luchthaven van Kigali, Rwanda of aan de checkpoints op weg van Ramallah naar Jeruzalem. De verschillende vertelstandpunten zorgen voor een aangename afwisseling en maken het geheel licht verteerbaar. Het boek ademt zo’n positieve sfeer uit dat je bijna vergeet in welke ellende de kinderen leven, of proberen te overleven. Het boek bevat ook een heleboel achtergrondinformatie, o.a. over de genocide in Rwanda, het Palestijns-Israelisch conflict en over HIV/AIDS.

Een lovenswaardig initiatief dat vervat zit in een aantrekkelijk uitgegeven boek met prachtige foto’s waarop eerlijke beelden, momentopnames, vastgelegd zijn. De vreugde van het samenspelen knettert van de foto’s. Het boek is duidelijk in zijn opzet geslaagd: Right to Play bekend maken bij het grote publiek en het enthousiasme van de initiatiefnemers maar ook en vooral van de kinderen voor wie dit bedoeld is, te doen overwaaien. Dat maakt dit boek tot een echte aanrader…
Right to Play heeft ook een afdeling in Nederland. Op het einde van het boek lanceert Frank Overhand, directeur van deze afdeling, een oproep om Right to Play te steunen. Wie meer wil lezen kan een kijkje nemen op www.righttoplay.nl of www.righttoplay.com.

 

Inge Umans


Ons mailadres:pluizuit@hotmail.com
Recensie gemaakt of aangepast op:14 januari, 2006