Titel:

 Roald Dahl’s gruwelijke rijmen

 Reeks:

 Auteur:

 Roald Dahl

 Aantal blz.

 34

 Illustrator:

 Quentin Blake

 ISBN:

 90-261-1264-5

 Uitgever:

 De Fontein

 uitgavejaar

 2005 (zesde druk)

 Vertaler uit…:

 Engels: Huberte Vriesendorp

 Leeftijd:

 + 9

 Originele titel:

 Roald Dahl’s Revolting Rhymes

 AVI:

 7

 Thema’s:

 sprookjes, rijmen

 Prijs: €

 14,95

Roald Dahl’s gruwelijke rijmen verschenen voor het eerst in 1982.
Deze zesde druk is een blij weerzien met zijn onnavolgbare wrede bewerkingen op rijm van de alomgekende sprookjes.

Elk sprookje is herkenbaar, maar Dahl geeft er telkens een verrassende wending aan met vaak hilarische gevolgen.

Zoals Assepoes die kiest voor een arme, maar schattige pottenbakker ipv de wrede prins die hoofden afhakt.
Of Jacob, uit het verhaal van de bonenstaak, die de gevaarlijke reus weet te verschalken door zich uitermate grondig te wassen.
De dwergen uit Sneeuwwitje blijken ex-jockeys te zijn die al hun geld vergokken op de paardenrennen. Maar eind goed al goed: de spiegel brengt soelaas…
Goudhaartje, die het de drie beren erg lastig maakt, is in Dahl’s bewerking een rotkind, een delinquent.
Het wekt verbazing hoe Roodkapje op het ‘moment suprème’ de revolver in een wipje uit haar slipje trekt.
En dit mag ze nog eens overdoen als de wolf het huisje van de derde big wil opblazen met dynamiet.

Dahl zet met veel ironie deze zes sprookjes naar zijn hand. De vette ironie relativeert de wrede toon die hij met verve uitsmeert over de verschillende verhalen en maakt ze tot humoristische pareltjes.
Elk verhaal eindigt verrassend met een knoert van een moraal die alleen hij weet te verzinnen.
Nergens klinken de verhalen geforceerd en de valkuil van het platvloerse wordt vakkundig vermeden.
Subtiliteit valt hier niet te zoeken. De hoofdfiguren blinken uit in ongenuanceerde stoerdoenerij. Zo maken zij telkens je stoutste dromen waar.
Vandaar ook de oorspronkelijke titel: ‘Revolting Rhymes’, wat jammer genoeg in de vertaling/bewerking is vervangen door ‘Gruwelijke rijmen’.
Maar buiten dit futiliteitje slaagt de vertaler erin om het ritme en het rijmen van het origineel te bewaren naar het Nederlands toe. Wat niet zo simpel is!
De illustraties van Blake geven de verhalen hun juiste en nodige (ver)beelding.
Zijn figuren, ruw geschetst met warrige lijnen, stralen in al hun wreedheid een warme  sympathie uit. De grote en kleine prenten zijn sober ingekleurd met zachte tinten en ruwe potloodvegen en tonen pittige details die leuk zijn om te ontdekken.

Eric Vanthillo
februari 2006