Titel:

 De nieuwe wereld

 Reeks:

 Auteur:

 Luc Simoen

 Aantal blz.

 140

 Illustrator:

 Jan Bosschaert

 ISBN:

 90-5838-358-X

 Uitgever:

 De Eenhoorn

 uitgavejaar

 2006

 Vertaler uit…:

 Leeftijd:

 + 10

 Originele titel:

 AVI:

 8

 Thema’s:

 Amerika, 19^de eeuw, boerenleven

 Prijs: €

 13,95

1881. Boer Regelbrugge is met zijn vrouw en twee kinderen, Lucien en Miel, naar Amerika geëmigreerd omdat er geen toekomst voor hen was in Vlaanderen. Het leven op de prairie is echter heel anders dan tussen de velden en weiden van het thuisland. Toch blijft de boer koppig volhouden, al is het niet naar de zin van zijn vrouw, die heimwee heeft, en Lucien, die veel te hard moet meewerken voor een jongen van 13. Daarnaast zijn de vele gevaren een constante dreiging voor de familie en het bedrijf. Kunnen ze het hoofd boven water houden ondanks indianen, sprinkhanenplagen, barre winters en prairiebranden?

’Het leven zoals het is …in de Nieuwe Wereld.’ Zo kan je nog het best dit verhaal omschrijven want het geeft het relaas van de gebeurtenissen van twee zomers in een onbekende en harde wereld. En toch kan dit verhaal boeien. De lezer beleeft de lotgevallen mee vanuit het standpunt van Lucien en het verhaal geeft zo waarschijnlijk een echter beeld van het overleven in het Wilde Westen dan de meeste cowboy- en indianenverhalen. Je voelt mee de dreiging als Lucien indianen in hun stal ontdekt; de angst als hij de trommels in de verte hoort; de dorst als de zon ongenadig brandt terwijl hij moeizaam de os over het veld leidt; de kou als hij in een sneeuwstorm zelfs de weg van de stal naar de boerderij niet meer vindt; de opkomende paniek als hij tijdens de winter alleen achterblijft, letterlijk gevangen in een dode os, terwijl de wolven in de buurt huilen; de hitte van de prairiebrand die hun de adem beneemt en hun ongelijke strijd om hun bezittingen te redden.
Ook de vader van Lucien wordt levensecht beschreven: koppig, ruw, man van weinig woorden, geen tegenspraak duldend en niet kwistig met complimenten.
Luciens moeder is eerder bang, onzeker en heeft last van heimwee naar het thuisland. Maar de boer drijft zijn wil door; iedereen moet luisteren! En het hoopvolle einde lijkt hem gelijk te geven.
Het enige minpunt is de onwetendheid van Lucien (toch al 13) over de zwangerschap van zijn moeder. Dat moet hij vroeger toch ook al hebben gezien toen zijn moeder zijn broertje verwachtte of toen hij nog in Vlaanderen woonde. Hij vindt zijn moeder ‘vreemd ziek’ terwijl ze ‘zo dik is’ en over de bevalling wordt hij helemaal in het ongewisse gelaten. Dat komt toch wat vreemd over.
De aantrekkelijke kaft en de binnenillustraties van Jan Bosschaert vervolledigen dit boeiende verhaal.

Pol Van Damme
mei 2006