Pluizuit leest en bespreekt kinder-en jeugdboeken.

 Titel:

 Dat moet ik zien!

 Reeks:

 Zoeklicht dyslexie

 Auteur:

 Selma Noort

 Aantal blz.

 40

 Illustrator:

 Irma Ruifrok

 ISBN:

 90-276-6404-8

 Uitgever:

 Zwijsen

 uitgavejaar

 2006

 Vertaler uit…:

 

 Leeftijd:

 + 9

 Originele titel:

 

 AVI:

 4

 Thema’s:

 straffen, weglopen, pech

 Prijs: €

 12,50

 

 

Jos is gestraft, hij moet op zijn kamer blijven net nu het een spannende voetbalwedstrijd op tv is. Hij bedenkt een plannetje om toch iets van de wedstrijd te kunnen zien. Hij ontsnapt door het raam maar is niet erg lenig zodat hij beneden in de bosjes tuimelt. Hij wordt opgejaagd door een man met een hond en bijna betrapt door zijn moeder. Als hij bij zijn vriend onder het raam zit, kan hij nog niets zien want anders betrapt de vader van zijn vriend hem nog. Uiteindelijk geeft hij het op, klimt terug zijn kamer in en valt uitgeput op zijn bed, vol schrammen en builen. Wanneer zijn vader hem even later komt halen om toch nog de tweede helft te zien, slaapt hij als een roos.

Van pech gesproken. Jos probeert alles om toch nog iets van zijn geliefde wedstrijd te zien, maar alles mislukt. Hij raakt gewond en vuil, kortom, een ellendige toestand. Grappig is het einde als zijn vader zijn straf toch nog wil beperken maar Jos al slaapt, totaal uitgeput door zijn mislukking. Dit thema zal vooral jongens erg aanspreken, een voetbalwedstrijd missen op tv is heel erg!
Dit verhaal past in de reeks Zoeklicht dyslexie. Het is voorzien van een speciaal voor dyslectici ontwikkeld lettertype waarbij de probleemletters een andere vorm krijgen zodat ze minder verwisseld worden. Het lezen van het boek begint met het luisteren naar het eerste hoofdstuk op de bijhorende luister-cd. Zo krijgt de lezer zin om zelf verder te lezen. Speciale flappen aan het begin en het einde van het boek beelden de hoofdpersonages en enkele woorden die problemen kunnen opleveren af. De hoofdstukken worden kort gehouden en het taalgebruik blijft eenvoudig. Er wordt zelfs licht getint papier gebruikt om het contrast tussen de letters en het papier te verminderen. Door die aanpassingen krijgt de lezer het gevoel dat lezen best leuk kan zijn, en gaat hij meer interesse tonen voor het verhaal. Een prima initiatief waar dyslectische lezers zeker tevreden over zullen zijn.

 

Mik Ghys
oktober 2006


Ons mailadres:pluizuit@hotmail.com
Recensie gepubliceerd of aangepast op:08 november, 2006