Titel:

 Jannemaan en Langejan

 Reeks :

 Auteur:

 Klaas Verplancke

 Aantal blz.

 38

 Illustrator:

 Klaas Verplancke

 ISBN :

 90-5838-130-7

 Uitgever :

 De Eenhoorn

 uitgavejaar

 2002

 Vertaler uit…:

 Leeftijd :

 + 5

 Thema’s:

 maan, slapen, dromen, zee, reus

 Prijs: €

 11,95

‘Jannemaan en Langejan’ heeft als ondertitel ‘drie maanverhalen om voor te lezen’ en op de achterflap wordt dit iets lyrischer omschreven als ‘een hoofdkussenboekje met drie avonturen in nachtblauw, om in pyjama (voor) te lezen’.

De mooie (inderdaad nachtblauwe) kaft nodigt je uit om die verhalen, met de maan  en zijn vriend de reus in de hoofdrol, te proeven. En dat doe je met veel plezier, verwondering en regelmatige knipogen.
In ‘De nacht van veel niets’ voelt Jannemaan zich alleen in de ‘pokezwarte’ nacht en daalt hij af naar de aarde, op zoek naar zijn vriend Langejan. Het ‘niets’ laat hij boven achter.
In ‘Paarse poefties en rotte reutels’ vergezelt hij, met de nodige angsten, Langejan op Boze Dromen-jacht.
En in ‘Een wolkje Zee’ probeert de zee boven bij Jannemaan te geraken. Met de hulp van Langejan lukt dit bijna, tot er wolken opsteken …

De originele verhalen zijn pareltjes van uitweidingen rond filosofische gedachten, uitgewerkt op kindermaat en even boeiend voor volwassenen.
Elk verhaal lijkt eenvoudig, maar is doordacht geconstrueerd met de nodige spanning en gekruid met veel humor. De personages zijn tot in de details herkenbaar uitgewerkt. Zelfs abstracte zaken als ‘niets’ of ‘dromen’ of niet-levende wezens als ‘de zee’ transformeren hier in heldere personages met een eigen gezicht en een passend karakter.
Klaas Verplancke gebruikt de Nederlandse taal plastisch, poëtisch en creatief. Waar nodig, creëert hij nieuwe woorden die perfect ‘de lading dekken’: donkeren, pokezwartdonker, de zee schuift van kust naar kust, enz.
Ook de prenten zijn pareltjes. Elke prent toont de essentie met de nodige zwier, expressie en humor. De eenzame maan in het pekzwarte donker, de veel te lange reus die meestal meer dan één pagina vult (op het einde zelfs 6), de onstuimige, zachtblauwe zee met zijn golfjes en zijn visjes, enz. Ze brengen je telkens in een juiste sfeer die de anecdote van het gebeuren overstijgt en zo het verhaal versterkt.
De totale lay-out laat, evenals de verhalen, niets aan het toeval over: kleurkeuze en compositie geven het boek een mooie, gepaste esthetiek mee.

Een meer dan geslaagd voorleesboek.

Eric Vanthillo