Pluizuit leest en bespreekt kinder-en jeugdboeken.

 Titel:

 Een huis om in te verdwalen

 Reeks:

 

 Auteur:

 Hilde Vandermeeren

 Aantal blz.

 61

 Illustrator:

 Dorus Brekelmans

 ISBN:

 90-5908-013-0

Uitgever:

 Davidsfonds/Infodok

Uitgavejaar:

 2002

 Vertaler uit…:

 

 Leeftijd:

 + 8

 Thema’s:

 verhuizen, afscheid nemen

 Prijs: €

 12,50

 

 

In het huis van Linus en zijn zus Marte kan je verdwalen, zoveel kamers heeft het. Volgens papa en mama is het huis veel te groot: er zijn teveel klusjes en de tuin ligt er verwilderd bij. Daarom wil papa het huis verkopen. Maar Linus wil niet verhuizen. Afscheid nemen van de grote kastanjeboom in de tuin wil hij al helemaal niet. Hij is vastbesloten om samen met Marte de kopers af te schrikken. De oude buurman Nestor luistert naar Linus’ bezwaren tegen het verhuizen en leert hem ‘foto’s nemen in zijn hoofd’ om het afscheid minder moeilijk te maken.

Dit hedendaags verhaal is zeker herkenbaar voor kinderen die moeten verhuizen uit een vertrouwde omgeving. Het verhaal is levensecht in de ik-vorm geschreven vanuit het standpunt van Linus; hoe hij het ervaart om zijn huis te moeten verlaten.
Met veel gevoel en humor weet de auteur de kinderen heel precies te tekenen. Daarbij speelt de auteur ook veel met taal en schetst beelden en sferen door heel plastische weergave van de feiten. Als Linus boos is op zijn ouders en zijn hoofd tussen zijn armen op tafel ligt, zit zijn hoofd ‘tussen twee muren. Eén muur voor mama en één muur voor papa.’ Toch komen er enkele beelden in die voor nog niet zo bedreven lezers misschien moeilijk te begrijpen zijn: ‘groot genoeg om op eigen benen te staan’ of ‘het zandmannetje neemt een snipperdag’… Verder gebruikt de auteur een hele vlotte stijl in een gemakkelijk leesbaar geheel.
Op een fijne manier schetst de auteur ook de zus van Linus, die in leeftijd ouder is maar geestelijk wat achterstaat, zonder dat er moeilijk over gedaan wordt of ze apart behandeld wordt. De buurman speelt eveneens een belangrijke rol; de oude man geeft Linus ‘sleutels’ mee om zijn herinneringen aan het huis en de tuin mee te kunnen nemen en zich met het verhuizen te kunnen verzoenen.
De niet alledaagse illustraties geven het verhaal nog iets méér, omdat zij het gebeuren mee door de ogen van Linus bekijken.
Een fris en opgewekt verhaal dat ook niet-leesgrage kinderen kunnen smaken door het beperkt aantal pagina's en de ruime bladspiegel.


Pol Van Damme

Ons mailadres:pluizuit@hotmail.com
Recensie aangepast op:15 maart, 2005